Gezondheid

Ook bij Bullmastiffs zijn er net als bij elk ras erfelijke aandoeningen.
Voor bullmastiffs zijn dat :

1 - HD:
Heupdysplasie is een aandoening die veel bij honden voorkomt. Het betekent dat de heupen abnormaal zijn gevormd. De heupkoppen passen hierdoor niet goed in de heupkommen. Dit veroorzaakt pijn en vaak problemen met lopen.

Het heupgewricht

Het heupgewricht van honden is net als bij mensen opgebouwd uit een heupkom waarin de ronde heupkop van het bovenbeen draait. Het gewricht is bekleed met kraakbeen en in het gewricht zit de gewrichtsvloeistof die zorgt dat de verschillende onderdelen soepel langs elkaar kunnen bewegen. Om het gewricht heen zit een gewrichtskapsel. Een gewrichtsband en de bekkenspieren zorgen dat de heupkop stevig in de heupkom blijft liggen.

Heupdysplasie

Bij heupdysplasie is dit heupgewricht niet goed ontwikkeld. Bij een pup zijn de gewrichtsband en de bekkenspieren vaak nog niet sterk genoeg en ligt de heupkop wat losser in de heupkom. Als er te veel speling in het gewricht aanwezig is kunnen er problemen ontstaan:

  • Het gewrichtskapsel wordt opgerekt
  • Het kraakbeen raakt beschadigd door verkeerde beweging in het gewricht
  • De heupkom groeit onvoldoende uit
  • De heupkop plat af

Door deze afwijkingen sluiten alle onderdelen in het gewricht nog minder goed aan. Op de plaats van de beschadigingen kan daarnaast botnieuwvorming (artrose) ontstaan. Het gewrichtskapsel wordt dikker en stijver, waardoor het heupgewricht minder beweeglijk wordt.

Hoe ontstaat Heupdysplasie:

Vaak is de aanleg voor heupdysplasie erfelijk bepaald. Er spelen wel meerdere factoren een rol:

  • Te veel beweging als pup
  • Verkeerde beweging als pup
  • Te snelle groei
  • Overgewicht bij de pup
  • Verkeerde voeding

Deze factoren kunnen de ontwikkeling van het heupgewricht negatief beïnvloeden.

Het is dus erg belangrijk dat u uw pup het eerste jaar geen trap laat lopen , geen lange wandelingen en niet te lang springen rennen enz. Als vuistregel gebruiken wij 1 minuut wandelen per week leeftijd.

heup normaal     Heup hd   

2 - E.D.

Wat is elleboogdysplasie?
De elleboog is een gewricht waar vaak problemen in ontstaan. Bij honden is het meest voorkomende probleem elleboogdysplasie, ofwel ED.
Hierbij treden ontwikkelingsstoornissen op van met name het kraakbeen in gewrichten, die onder invloed van erfelijke en andere factoren ontstaan. Sommige honden kunnen hiervan op jonge leeftijd reeds ernstige problemen ondervinden. Bij andere zullen pas op latere leeftijd de ernstige misvormingen in het gewricht aanleiding zijn tot kreupelheid.


Oorzaken ED
Er zijn verschillende mogelijke oorzaken voor het ontstaan van ED.
Deze zijn praktisch gelijk aan heupdysplasie (HD).
ED komt vaak bij dezelfde hondenrassen voor als HD. De belangrijkste factor is genetische aanleg. Door alleen maar met dieren te fokken die ED vrij zijn, kan je het optreden van ED fors terugdringen. Het nadeel is dat dieren drager kunnen zijn van ED zonder het zelf te hebben.
Fokken met een dier dat geen ED heeft, sluit dus niet uit dat de nakomelingen ook geen ED krijgen. Echter, door structureel alleen te fokken met dieren zonder ED, is het mogelijk dit op lange termijn uit een ras te fokken.

Naast een genetische aanleg is voeding ook van groot belang. Indien honden gevoed worden met een dieet dat veel calcium bevat, een foute calcium/fosfor verhouding of een hoog energiegehalte heeft, is de kans op het ontstaan van ED een stuk groter. Een goed dieet beperkt de kans op ED dus aanzienlijk. Als laatste is beweging een factor. Indien grote honden die nog erg jong zijn, dus voordat ze uitgegroeid zijn, fysiek al zwaar belast worden, is de kans op het ontstaan van ED ook groter.

Diagnose 
De diagnose ED wordt gesteld door het klinisch onderzoek. Meestal komen honden voor het eerst bij de dierenarts met klachten op een leeftijd tussen de zes en twaalf maanden. De klacht is meestal dat de hond dan weer mank loopt, dan weer niet. Vaak zien we dat het de ene keer de linker poot betreft, dan weer de rechter. Dit komt omdat elleboogdysplasie vaak aan beide poten tegelijk voorkomt.
Door middel van het maken van röntgenfoto's, kan de diagnose bevestigd worden. Echter, niet alle afwijkingen zijn op röntgenfoto's te zien. Op röntgen zijn namelijk Kleine stukjes los kraakbeen meestal niet te zien.

De term "Elleboogdysplasie" wordt gebruikt, wanneer een of meer van de onderstaande aandoeningen in een ellebooggewricht aanwezig is of zijn
1. OCD (Osteochondritis dissecans, loslaten van een stukje kraakbeen van de bovenarm).
2. LPC (Los processus coronoïdeus, loslaten van een stukje bot van de ellepijp).
3. LPA (Los proc.anconeus , loslaten van een stuk bot op een andere plaats van de ellepijp).
4. Incongruentie (een niet goed "passend" gewricht door een te lange of te korte ellepijp ten opzichte van het spaakbeen).

Ieder van de genoemde afwijkingen leidt na enkele maanden tot "artrose". Onder artrose wordt verstaan veranderingen van een gewricht (botreactie's) die in de loop van het ziekteproces kunnen ontstaan, die blijvend zijn en vooral gekenmerkt worden door startpijn (kreupele stappen net na het opstaan), "er doorheen lopen" (dus beter lopen na enige tijd) en een terugval na veel inspanning.

De mate van ED wordt ingedeeld in de volgende classificaties
1. Vrij
2. Grensgeval
3. Graad 1
4. Graad 2
5. Graad 3

ed normaal

3 - Entropion/Ectropion:

Entropion is een misvorming van de oogleden waarbij deze aan de buitenrand naar binnen krullen. Het kan zowel het bovenste als het onderste ooglid betreffen. Door de misvorming komen de oogharen of de vacht (bij honden bevinden zich geen oogharen op het onderste ooglid) voortdurend in contact met het hoornvlies. Daardoor ontstaan er irritatie en traant het oog constant. De hond kan daar heel wat ongemak van ondervinden. 
Een hond kan erfelijke entropion hebben, maar de aandoening kan ook reflexmatig ofwel ‘spastisch’ van aard zijn of verkregen zijn. 
Erfelijke entropion komt voor bij talloze hondenrassen. Wie een pup van een dergelijk ras koopt, zal zich dus moeten realiseren dat er een operatieve ingreep voor nodig kan zijn om de afwijking te corrigeren. 
Reflexmatige ofwel spastische entropion is het gevolg van een hevige oogpijn waarbij een samentrekking van de kringvormige spier van de oogleden optreedt. Dit kan komen door een zweer op het hoornvlies, door een vreemd voorwerp in het oog, door keratitis (ontsteking van het hoornvlies) of door chronische bindvliesontsteking. 
Verkregen entropion kan worden veroorzaakt door een slecht uitgevoerde ooglidoperatie of door niet ongedaan te maken spastische entropion. 

Bij ectropion gebeurt het tegenovergesteld als bij entropion: het onderste ooglid zakt uit of krult naar buiten. Door het uitzakken van het ooglid komt het bindvlies tevoorschijn, dat zodoende aan allerlei invloeden van buitenaf wordt blootgesteld. In de meeste gevallen gaan de ogen tranen en ontstaat er bindvliesontsteking. 
Ectropion kan erfelijk zijn of worden verkregen. Erfelijke ectropion wordt vooral aangetroffen bij honden met een ruim vel, dus met losse huidplooien . Eén en ander brengt de kenmerkende verdrietige gezichtsuitdrukking teweeg. 
Omdat het onderste ooglid het oogvocht niet kan tegenhouden, hebben zulke honden veel last van tranende ogen. Het bindvlies wordt rood en raakt ontstoken omdat stof, wind, enzovoort vrij baan hebben. 
Verkregen ectropion is het gevolg van een ernstig litteken op het onderooglid dat is ontstaan na een ongeluk of na een correctie van entropion. 
Ook voor ectropion geldt dat een operatieve ingreep de afwijking kan opheffen. In de meeste gevallen zal echter alleen worden geopereerd als er sprake is van een extreem geval van ectropion. Veel honden verdragen namelijk zonder problemen een lichte vorm van ectropion.

entropion